Tag: Lancia Ypsilon

Geen Ypsilon meer, wel een MiTo

Eigenlijk was het de bedoeling ‘m wat langer houden, maar er kwam ineens een toch wel erg leuke rode Alfa Romeo MiTo op ons pad. Met een leeftijd van maar 10 maandjes en net iets meer dan 14.000 km op de teller net wat nieuwer dan de Ypsilon.

Na bijna 33.000 kilometer met onze Lancia Ypsilon te hebben gereden, moet ik zeggen dat het wel een erg fijne en leuke auto is geweest. De grootste voordelen waren toch wel de erg luxe uitrusting en het zeer volwassen rijgedrag voor een auto uit die klasse. Maar nadelen waren er zeker ook. Wat mij betreft blijft het verbruik toch het grootste nadeel. Gemiddeld verbruikte de auto 1:16 (zuiniger wilde gewoon echt niet als je 120 km/u op de cruise control doet). Op zich is het niet zo erg, maar de Lancia Ypsilon is wel deels bedoeld om zuinig te zijn. En dan zijn er snellere auto’s die bijna niks meer verbruiken.

Dit klinkt dan weer een beetje alsof de Ypsilon traag was, maar dat was zeker niet het geval. Inhalen was goed mogelijk, omdat de TwinAir lekker krachtig is. Meekomen met het verkeer is geen probleem en vergeleken met veel andere zuinige auto’s is de Ypsilon nog wel één van de snellere exemplaren.

Maar ja, dan moet je dus geen rit in een Alfa Romeo MiTo met 135 PK en TCT transmissie maken. Want dat voelt met een 0 tot 100 tijd van 8,2 seconden toch wel een heel stuk sportiever aan. Het hele onderstel van de MiTo is veel sportiever, maar dat is niet direct minder comfortabel. Doordat de stoelen van de MiTo een stuk fijner zitten, vind ik dat met de MiTo juist prettiger lange ritten te maken zijn.

Ook fijn aan de Alfa Romeo MiTo met TCT transmissie is dus de TCT. Deze schakelt toch wel erg snel. Heel soms merk je dat hij even moet nadenken, maar ook dan is de verandering van de versnelling echt heel erg snel gedaan. Dit maakt de auto aan de ene kant comfortabel, maar in de Dynamic stand (de sport stand) voelt het heel sportief. En het kunnen schakelen met flippers achter het stuur is natuurlijk ook erg leuk.

Hieronder dan een foto van onze nieuwe aanwinst. Klik op de foto voor meer foto’s:

Alfa Romeo MiTo 135 TCT
Alfa Romeo MiTo 135 TCT

15.000 km op de teller, vervolg review Lancia Ypsilon

Sinds vandaag staat er 15.000 kilometer op de teller, dus dat is een mooi moment om een vervolg van de Lancia Ypsilon review te schrijven. Inmiddels is de auto ook al 7 maanden in ons bezit.

Het eerste deel gemist? Lees hier de eerste Lancia Ypsilon review.

Verbruik

Ik begin met het verbruik, een niet onbelangrijk detail van een auto die toch als zeer zuinig wordt verkocht. Jammer genoeg kan ik hier niet alleen maar positief over zijn, want om eerlijk te zijn had het wel iets beter gekund.

Gemiddeld rijd ik ongeveer 1:16 a 1:17. De oorzaak weet ik ook, ik rijd namelijk veel 120 km/u op de snelweg. Toevallig heb ik vandaag ongeveer 200 km gereden, waarbij ik veel 100 km/u reed (spitsstroken) en 90 km/u (inhalende vrachtwagens), maar ook een stuk filerijden. Het gemiddelde verbruik kwam uiteindelijk uit op 1:19,2. Best netjes dus! En dan moet het dus nog veel zuiniger kunnen als ik er echt op zou letten.

Daar staat tegenover dat ik in de winter op de winterbanden met -10 graden celcius nog maar zo’n 1:15 a 1:16 reed. Dat is wat minder prettig.

Bij een weekendje weg met 500 km aan ritten, waarbij 90% snelweg en een deel in Duitsland, waar ik zo rond de 130-140 km/u reed meestal, kwam het gemiddelde verbruik uit op 1:15.

Het zuinigst is ongeveer 60 km/u in de 5e versnelling op de cruise control, want dan geeft de boordcomputer een verbruik van 1:25 a 1:30 aan. Maar ja, op de meeste 60 km/u wegen heb je niet de mogelijkheid om 10 kilometer lang te rijden zonder te stoppen, dus het gemiddelde verbruik gaat natuurlijk fors omhoog door het remmen en optrekken.

Het verbruik wisselt dus heel erg. Eigenlijk heb ik tijdens het rijden qua verbruik een paar dingen kunnen concluderen:

  • In de 4e en 5e versnelling is een lagere snelheid altijd zuiniger.
  • Optrekken, vooral wat sneller, zuipt kortstondig flink wat brandstof. Zeker bij filerijden is goed vooruitkijken en uit laten rollen dus zeer positief voor het verbruik. Ook bij stoplichten en afritten helpt uit laten rollen wel veel.
  • De zomertemperaturen en zomerbanden zorgen toch voor een net iets vriendelijker verbruik.
Om het verbruik positief te beïnvloeden, heb ik in de stad de Eco-stand meestal aan staan. Zo schakelt de Ypsilon snel door naar een hogere versnelling (alleen bij de DFN). Op de snelweg vind ik de Eco-stand vaak niet prettig rijden, omdat je dan toch wel echt veel kracht mist, wat vervelend is bij inhalen.
Naar mijn mening is het verbruik acceptabel, maar ik vind wel dat het beter had moeten kunnen. Je moet echt moeite doen om een goed verbruik te halen, maar als die moeite doet lukt het ook wel echt.

Betrouwbaarheid

Het is natuurlijk lastig om na 15.000 kilometer al echt iets over de betrouwbaarheid zeggen. Tot nu toe is er eigenlijk niks heel negatiefs te melden. Wel heb ik een keer gehad dat het start-/stopsysteem de auto niet correct startte. Hij liep net aan, maar viel toch weer uit. Gelukkig is dat een eenmalig iets geweest, dus niks om zorgen over te maken waarschijnlijk.

Verder is de auto een keer teruggeweest voor een terugroepactie, maar dat was ook geen ernstig iets. Wel positief natuurlijk dat Lancia dat goed regelt, door netjes een brief te sturen.

De Fiat 500, waar de Ypsilon toch een heel aantal onderdelen mee deelt (waaronder de motor), komt er bij de ADAC betrouwbaarheidtests zeer positief uit. Dus dat geeft in elk geval goede hoop.

De Yp verveelt niet

Eigenlijk blijft het gewoon een leuke auto. Bij veel andere auto’s heb ik na een tijdje rijden wel de neiging om het een saaie auto te vinden, maar bij de Ypsilon is dat (tot nu toe) niet het geval. De grootste oorzaak is eigenlijk gewoon dat alles kan. Wil je zuinig of rustig rijden, dan heb je met de Ypsilon een heerlijke comfortabele reisauto. Maar sportiever rijden is ook mogelijk, want met de Eco-stand uit heeft de Ypsilon best wat pit en daarnaast wil hij prima de bocht om. Ook is hij vrij praktisch, want dankzij de 5 deuren kunnen mensen ook achterin makkelijk instappen en met neerklapbare achterbank is er ook nog heel veel in te vervoeren.

Wat natuurlijk ook helpt is dat de auto een vrij goede geluidsinstallatie heeft, dus onderweg is er altijd heerlijk muziek te luisteren. Verder hoef je je niet druk te maken om allemaal overbodige dingen, want de lampen gaan gewoon uit zodra je de auto van contact haalt en met bijvoorbeeld de regensensor ben je niet de hele tijd druk met het bedienen van de ruitenwissers.

Al met al maakt dat de Lancia Ypsilon een heerlijke auto om mee te rijden. Je hebt gewoon de luxe van een grote auto, maar ook de voordelen van een kleine auto.

Wegligging

De wegligging van de Ypsilon kan ik eigenlijk alleen maar positief over zijn. Er is naar mijn mening een heel goede balans tussen het comfort en het weggedrag. Zeker op wat slechtere wegen merk je dat de vering comfortabel is. Zo is over klinkers rijden bijna plezierig te noemen. Zoals eerder gezegd is sportiviteit ook aanwezig, want hij wil prima de bocht om. Natuurlijk is het geen sportauto, maar daar koop je deze auto ook niet voor. Hij neigt wat naar overhellen, maar raakt daarbij niet uit z’n koers. Dat geeft tijdens het rijden dus ook een vertrouwd gevoel, want er is goed controle te houden over de auto.

De massaal aanwezige verkeersdrempels worden door de Ypsilon goed genomen. Wel wil bij de wat vervelendere drempels de achterkant soms wat stuiterig aanvoelen, maar de schuld daarvan leg ik neer bij de wegbeheerder.

De Ypsilon in dagelijks gebruik

Belangrijk is natuurlijk of een auto voldoet bij het dagelijks gebruik. In elk geval is er vrij veel te vervoeren in de Ypsilon, dus dat is heel praktisch. De kofferbak is vrij ruim voor een compacte auto, wat erg fijn is met de wekelijkse boodschappen. Ook als de achterbank neergeklapt is (tweedelig), is er veel in te vervoeren. Voor het wat grotere bezoekje aan de Ikea is er echter niet voldoende ruimte. Maar ja, met wat je bespaart (BPM, motorrijtuigenbelasting, brandstof) zou je eventueel wel een keer een busje kunnen huren of iets kunnen laten bezorgen.

Wat soms wel lastig is, is het zicht rondom de auto. Vooral de dode hoek kan een beetje vervelend zijn, door de kleine ramen. Dat komt grotendeels natuurlijk door het ontwerp van de auto. Verder is de A-stijl (dus aan de voorkant) redelijk groot. Al met al maakt dit dat je soms even extra goed moet kijken.

Verder zijn de stoelen van de Ypsilon ook erg goed. Er is nog geen echte vakantie met de Ypsilon gedaan, maar meerdere uren zitten is zeker geen probleem.

De bediening van de auto en alle instrumenten gaat ook prima. Knoppen werken veelal erg logisch. Het is makkelijk te onthouden waar bepaalde knoppen zitten en alle knoppen functioneren ook zoals je zou verwachten.  Neemt niet weg dat het zeker handig kan zijn om de handleiding te lezen, want dan kom je soms toch net weer even leuke dingetjes tegen die ook mogelijk zijn.

Al met al vind ik het een heel praktische auto, zeker voor z’n formaat.

Drie plus- en minpunten

Hierbij de drie belangrijkste pluspunten en minpunten die ik heb verzameld tijdens het rijden in de Ypsilon:

+ Motor voelt lekker krachtig aan
+ Compacte auto, maar wel 5 deuren en de luxe van een grote auto
+ Praktisch met Italiaans plezier

– Het verbruik had naar mijn idee echt beter moeten kunnen
– Eco-stand mist kracht op de snelweg
– Zicht rondom niet altijd geweldig, maar design is natuurlijk ook belangrijk

De Ypsilon is over de 10.000 km heen!

Vandaag was het dan eindelijk zover, de eerste belangrijke mijlpaal in het leven van onze Lancia Ypsilon. Midden op de A35 stond de kilometerstand ineens op 10.000.

Meerdere Nederlandse provinciën zijn doorkruist, er is meermaals automatisch ingeparkeerd, de wasstraat is een paar keer bezocht en al vrij vroeg is er zelfs een grote plant in vervoerd. Waren het zware kilometers? De Ypsilon zelf vindt van niet, die deed alles op zijn dooie gemak. Maar goed, de topsnelheid is nog niet eens uitgetest tot op heden.

In elk geval rijden wij de komende tijd nog even rond in de Yp.

De Lancia Ypsilon is opgehaald! (kleine review)

Inleiding

Donderdag 6 oktober hebben we dan ’s middags eindelijk onze Ypsilon op kunnen halen bij de Lancia dealer. Alhoewel bijna 3 maandjes levertijd op zich wel meevalt, heb ik altijd erg weinig geduld, zeker natuurlijk bij zo’n grote aankoop. Maar goed, het wachten is gelukt, overigens grotendeels dankzij Munsterhuis. Want we mochten tussentijds nog even in een Ypsilon rijden (zie vorige blogpost) en ongeveer een weekje van te voren stuurden ze ook alvast de foto’s van onze eigen Yp op, toen die daar net stond! Dus dat was wel heel erg aardig.

We hebben nu ongeveer 200 kilometer gereden en er zijn zoveel dingen die eigenlijk opvallen aan de Ypsilon dat ik er maar even een kleine review over ga schrijven. Als je de auto eenmaal zelf hebt merk je natuurlijk nog beter hoe hij alles doet dan in een proefrit van 20 a 30 km.

Het rijden

Het belangrijkst is natuurlijk hoe de auto rijdt. En daar kan ik vrij kort over zijn: zeer goed! Dit natuurlijk wel in vergelijking met andere kleine auto’s (stadsauto’s, maar zo wil ik de Ypsilon eigenlijk niet noemen, want dat is het niet). De wegligging van een BMW M5 zal het niet hebben. De vering en alles is van de Ypsilon is aan de comfortabele kant en dat dan in positieve zin. Op goed asfalt rijdt bijna elke auto wel fijn, maar de Ypsilon rijdt gewoon ook zeer goed op slecht wegdek, klinkerwegen en dat soort spul. Ook drempels neemt hij vrij goed. Waarom is het dan geen stadsauto? Nou, op de snelweg rijdt hij eigenlijk alleen nog maar beter! De geluidsisolatie van de Ypsilon is erg goed, al helemaal voor de klasse waarin deze auto zich bevindt. Ook stuurt hij fijn op de snelweg en het rijden in het algemeen voelt aan alsof je in een veel grotere auto rijdt. Het enige waarbij je merkt dat je in een kleinere auto rijdt, is als je een parkeerplek indraait, want de draaicirkel is vrij klein. Maar dat is alleen maar positief natuurlijk.

Comfort en goede wegligging gaan tegenwoordig steeds beter samen. Dit merk je ook in de Ypsilon, want in bochten rijdt hij erg fijn. Het is geen sportwagen, maar het is zeker beter dan veel andere kleine auto’s

Verder is een goede zit natuurlijk belangrijker. De bestuurdersstoel en het stuur hebben voldoende afstelmogelijkheden om goed te kunnen zitten. De stoel zit erg goed. Vooral de steun in de rug is goed. De zijdelingse steun is iets minder, maar ook minder belangrijk zolang je de openbare weg niet als circuit ziet.

De motor; rijden met een 2-cilinder

Het rijden met de TwinAir motor, een 875 cc (ja, nog geen 0,9 liter!) 2-cilinder, is even wennen. We hebben zelf de DFN transmissie, dus de automaat (eigenlijk semi-automaat), maar vooral bij de handgeschakelde versie moet je in het begin wennen wanneer je moet schakelen. Dit merkten we tijdens de proefrit al. Met de DFN doet de auto dit voor je en dan heb je zeker in Eco mode soms het idee dat de motor het niet gaat trekken. Maar dan zie je dat hij toch weet te accelereren en dat het eigenlijk gewoon allemaal prima functioneert. Hier wen je erg snel aan.

Het verschil tussen Eco mode en de ‘gewone’ mode is groot. Dit vind ik zelf prettig, omdat de Eco mode dan ook echt veel zuiniger rijdt. Als je daar dan geen zin in hebt en je hebt er een hoger verbruik voor over, kun je die gewoon uitzetten. Maar een Eco mode heeft eigenlijk geen zin als je wel iets inlevert en het verbruik dan maar 1% lager ligt.

De motor loopt natuurlijk niet zo mooi rustig stationair als een V8. Maar eigenlijk is dat helemaal niet zo erg, want hij maakt ook een heel grappig 2-cilinder geluid. Je moet dit natuurlijk kunnen waarderen. Aan de andere kant hoor je ‘m ook weer niet zo heel vaak stationair lopen, want hij heeft een Stop&Start systeem. Dus voor het stoplicht schakelt hij zichzelf uit. Wil je wegrijden, dan start hij heel erg snel. Zo snel, dat mensen achter je hier echt geen last van gaan hebben, als je vooraan staat bij een stoplicht. Tijdens het rijden, zeker op hogere snelheid, klinkt hij helemaal niet als een 2-cilinder en heeft hij zelfs een beetje een zwaar geluid.

Qua kracht kom je niks tekort. Op een toerental van ongeveer 1900 rpm heb je het volledige koppel al tot je beschikking en de 85 paarden zijn ruim voldoende om de auto van net iets meer dan 950 kilogram voort te bewegen. Zonder Eco mode voelt hij nog best fel aan ook. Met een 0 tot 100 tijd van ongeveer 12 seconden en een topsnelheid van 175 km/u, kun je prima meekomen in het verkeer. Hij is niet snel, maar het lage verbruik en het feit dat hij nu nog wegenbelastingvrij is, maakt dat gewoon meer dan goed. De wegenbelastingvrije concurrentie is vaak of trager (Toyota Aygo en dergelijken) of fors duurder (Toyota Prius bijvoorbeeld).

Al met al is de motor gewoon een zeer knap stukje techniek. Als je dit kunt waarderen en je twijfelt nog tussen de TwinAir en de 1.2 liter viercilinder, neem dan altijd de TwinAir, want die is zuiniger en krachtiger.

Het verbruik valt nog weinig over te zeggen, maar de tankmeter zakt tot nu toe niet heel hard en ik heb op het display al regelmatig waarden van tussen de 1:20 en 1:30 gezien, vooral als je op de cruise control rijdt.

DFN semi-automatische transmissie

DFN, Dolce Far Niente, is dus de semi-automatische transmissie. Het betreft een transmissie met vijf versnellingen, ongeveer gelijk aan de Dualogic van Fiat (misschien dat de software iets anders is, dat zou kunnen). Het voordeel van een semi-automaat, dus eigenlijk een gerobotiseerde handgeschakelde bak, is dat hij zuiniger is dan een traditionele automaat. Sterker nog, hij is zelfs iets zuiniger dan de handgeschakelde Ypsilon. De CO2 uitstoot ligt 2 gram per kilometer lager voor de DFN versie.

Het schakelen gaat goed, maar wel voelbaar. Een traditionele automaat is natuurlijk comfortabeler. Maar de DFN is absoluut niet vervelend. Alleen het opschakelen van de eerste naar de tweede versnelling duurt gevoelsmatig vrij lang, iets wat anderen ook opvalt. Als je echter puur naar de werkelijke schakeltijd kijkt, valt het heel erg mee. Het valt alleen meer op, omdat je niet ondertussen zelf de koppeling en versnellingspook bedient. Maar zie zelf maar eens sneller te schakelen, op een manier dat je geen schade aanricht aan je koppeling of versnellingsbak.

Zelf vind ik de DFN een meer ontspannen rijden geven. En dat is ook Lancia’s bedoeling, want Dolce Far Niente betekent “het zalig nietsdoen”.

Styling en afwerking

De styling is natuurlijk persoonlijk, maar is in elk geval wel onderscheidend te noemen. De buitenkant ziet er in de diverse kleuren telkens zeer verschillend uit, dus kraak hem niet direct af als je een grijze kleur niet mooi vindt. Probeer ‘m dan gewoon eens in het rood.

Binnenin de auto zit je eigenlijk ook weer een klasse hoger. De afwerking en gebruikte materialen is zeer goed te noemen. Er zijn wel wat goedkoper aanvoelende materialen gebruikt, maar dan alleen op de plekken die je niet direct ziet. Hierdoor heeft de Ypsilon een luxe uitstraling, maar is hij dus wel gewoon betaalbaar gebleven. Alle delen in de auto voelen zeer solide aan. Het dichtvallen van de deur gebeurt ook niet met een blikkerig geluid (tegenwoordig hebben ze aparte technici die zich daarmee bezighouden). De tellers zitten in het midden en in eerste instantie lijkt dit vreemd, maar eigenlijk is het heel erg logisch. Je kijkt daarmee automatisch meer naar het midden van de weg tijdens het rijden. Een proefrit geeft misschien niet voldoende tijd om je er aan te laten wennen, maar een paar dagen moet zeker makkelijk lukken.

Opties: Magic Parking

Lancia Ypsilon: Magic ParkingMagic Parking is het semi-automatische inparkeersysteem van Lancia. Je zet de auto zelf in z’n achteruit (of vooruit als je nog even moet steken) en de auto stuurt vanzelf. Je geeft zelf gas, dus je behoudt wel controle over de auto en dat is erg prettig. Het systeem zelf werkt gewoon goed. Alleen in het begin is het even wennen wanneer je op het knopje moet drukken om het systeem aan te zetten, om zo te controleren wanneer hij een parkeerplek vindt. De auto krijgt zichzelf in dermate krappe plekjes, dat het echt best knap is. Ik zou zelf nooit inparkeren in zulke kleine plekjes. De parkeersensoren voor en achter geven aan hoe dicht je op de auto voor en achter je zit, dus je weet ook perfect wanneer je moet stoppen.

De eerste keer automatisch inparkeren is wat bizar om mee te maken, maar het is echt een fijn systeem en daarnaast gewoon een leuke gadget.

Opties: 360 graden Hi-Fi systeem

Dat de Ypsilon ook op luxe is gericht, is onder andere te zien aan het feit dat er een Hi-Fi optie is. Deze optie zit ook in onze Ypsilon. Het is nog moeilijk om echt wat over de geluidskwaliteit te zeggen, want duidelijk is dat de speakers nog moeten inspelen. Zeker het eerste uur klonken ze zelfs vrij blikkerig, maar dit begint al beter te worden. Als ik het zo hoor, moet het na een weekje of iets dergelijks prima gaan klinken. Het geluid klinkt eigenlijk ook gewoon al heel goed, maar je weet gewoon dat het nog beter moet kunnen en dat komt dus vanzelf.

Wel heb ik al door dat het hard kan, erg hard zelfs. Hierbij hoor je geen vervorming en ook geen irritant meetrillende delen in het interieur. Dat is iets wat wel heel respectabel is. De bas is heel erg goed, net alsof je een subwoofer hebt, maar niet teveel. Als je het geluid hard zet voel je de bas zeker in je stoel.

Als je bekijkt dat je voor het geld dat deze optie kost (795 euro) nooit zelf zo’n geluidssysteem kunt gaan opbouwen, zeker niet eentje die zo goed in het interieur past, is de Hi-Fi optie eigenlijk gewoon een vereiste als je graag muziek luistert.

Opties: Blue & Me

Blue & Me is een door Fiat in samenwerking met Microsoft ontwikkelde carkit. Zou je denken, maar het is dus meer dan dat. Blue & Me geeft je namelijk ook een Media Player, die o.a. vanaf USB muziek kan afspelen. Daarnaast zit er een systeem in voor spraakbesturing, waarmee je dus de carkit en de Media Player kunt bedienen. Dit werkt ook erg goed, het Blue & Me systeem weet vrijwel altijd direct de goede optie te kiezen naar aanleiding van je spraakcommando. Je hoeft het systeem ook niet in te leren, het verstaat je gewoon goed.

Het koppelen van mijn telefoon (Samsung Galaxy S op Android) ging zonder enige problemen. De telefoon werd direct herkend, het telefoonboek werd automatisch overgezet en snel daarna kon ik al bellen met het spraakcommando ‘Bel <naam>’. Het mooie aan Bluetooth is ook dat je je telefoon gewoon in je broekzak kunt houden en dus niet zo’n lelijke carkit aan het dashboard geplakt hebt.

Overige opties

De auto is met tal van andere opties te krijgen. Leuk is vooral om de Platinum uitvoering te nemen, want dan krijg je o.a. lederen bekleding. Deze uitvoering is zeer volledig en dus ook een aanrader. Verder is bijna alles mogelijk. De enige optie die ik zelf mis is stoelverwarming, omdat dat in de winter toch wel prettig is. Stoelverwarming is vaak net wat eerder dan de gewone verwarming. Als die optie er was geweest, had ik die zeker gekozen.

Alhoewel het natuurlijk altijd wat kost, is het leuk om de Ypsilon zeer volledig aan te kleden. Je rijdt dan in een luxe auto met veel opties, voor een relatief laag bedrag.

Conclusie

Eigenlijk een heel positief verhaal, maar de auto heeft dan ook niet echt grote tekortkomingen en biedt gewoon heel veel waar voor z’n geld. Ja, hij is net iets duurder dan de andere stadsauto’s, maar het is dan ook geen stadsauto meer te noemen. Het is gewoon een luxe auto in een compact formaat. Dat is superfijn, want zo kun je wel zuinig en wegenbelastingvrij rondrijden, maar toch wel een comfortabele en luxe auto hebben. Zeker opties als het Hi-Fi systeem dragen hier aan bij. De kofferbakruimte is een van de meest ruime in zijn klasse, wat ook erg handig is.

Het is natuurlijk nog even afwachten hoe betrouwbaar deze auto is. De Fiat 500, uit dezelfde fabriek als de Ypsilon en waar de Ypsilon ook deels op gebaseerd is, komt wel als zeer betrouwbaar uit tests van de ADAC. Dat geeft dus goede hoop.

De Ypsilon heeft dus o.a. de Fiat 500 en Ford Ka als basis, alleen is het onderstel wel iets verlengd. Dit geeft veel betere rijeigenschappen en de Ypsilon is dan ook eigenlijk niet meer te vergelijken met z’n goedkopere ‘neefjes’ uit dezelfde fabriek. Vindt je een Fiat 500 niet fijn, probeer dan toch eens de Ypsilon uit, omdat het gewoon een totaal andere auto is.

Dit was dus even mijn review over onze Ypsilon. Hij is iets groter geworden dan de kleine review die ik in eerste instantie wilde schrijven.

Update: hier het tweede deel van de Lancia Ypsilon review, na 15.000 km te hebben gereden.

De Ypsilon met automaat bereden

Nog ongeveer drie weekjes gegaan en onze Lancia Ypsilon wordt geleverd. Het wachten duurt lang, maar gelukkig werd het leed verzacht toen we gisteren een mailtje kregen van dealer Munsterhuis. Ze hadden de Lancia Ypsilon automaat demo-auto binnengekregen en vroegen of we daar een ritje in wilden maken.

Nou zijn we al tijden erg benieuwd naar hoe de automaat rijdt, dus dat aanbod konden we natuurlijk niet afslaan. We zijn ’s avonds direct naar Munsterhuis gegaan, waar de auto klaar stond. Nou, tijdens de rit konden we wel concluderen dat de automaat een erg goede keus is. Het rijdt erg fijn, om eerlijk te zijn fijner dan de handgeschakelde Ypsilon. Hij kan volledig automatisch schakelen, maar je kunt zelf ook omhoog of omlaag schakelen. Dus zo kun je toch controle hebben over het schakelen.

Het comfort van de Ypsilon is erg goed, zeker voor zo’n kleine auto, terwijl dat helemaal niet ten koste gaat van de wegligging (ja, misschien op circuit, maar daar is hij niet voor bedoeld). En hij straalt gewoon luxe en degelijkheid uit, zeker in vergelijking met andere auto’s in zijn klasse. We kunnen niet wachten tot hij geleverd wordt.

Tot slot nog een foto’tje van de demo Lancia waar we gisteren in mochten rijden:

Lancia Ypsilon TwinAir is in bestelling!

Onze Alfa is weg. Lang verhaal, ga ik nu niet hier op de weblog zetten. Maar ja, dan moet er dus iets anders komen. We hebben een paar proefritten gemaakt en druk vergeleken, maar onze Lancia Ypsilon is in bestelling. Het wordt de versie met TwinAir motor, DFN semi-automatische transmissie en de Platinum uitvoering.

Alhoewel de Platinum uitvoering al best mooi is, inclusief lederen bekleding, hebben we nog de volgende opties erbij:

– Pack Dolce Vita Magic (regensensor, cruise control en Magic Parking – automatisch inparkeren)
– Blue & Me Pack (TomTom voorbereiding en Blue&Me bluetooth)
– HiFi Systeem

Qua exterieur hebben we gekozen voor de ‘B-Colore’, in de kleuren rood en zwart. De velgen worden gewoon de standaard 15″ lichtmetalen velgen van de Platinum uitvoering.

En zo zou hij moeten worden, volgens de Lancia configurator:

Onze Lancia Ypsilon volgens de Lancia Configurator

Levering is waarschijnlijk eind september 2011.